NL amsterdamgold EN amsterdamgold

tel: +31 (0) 20 65 89 555

GoudWiki » Bretton Woods

Bretton Woods is de laatste vorm van een goudstandaard we tot op heden hebben gehad. In 1944, ten tijde van de Tweede Wereld Oorlog, kwamen vertegenwoordigers van 43 geallieerde mogendheden bijeen in de Amerikaanse plaats Bretton Woods in de deelstaat New Hampshire. Met de financiële crisis van de 30er jaren in het achterhoofd was Amerika groot voorstander, van een rem op monetaire losbandigheid. Het ophanden zijnde verlies van Nazi-Duitsland en de grote afhankelijkheid van de geallieerde mogendheden ten opzichte van de VS, maakte dat zij (bijvoorbeeld tegen de zin van de Fransen) een goudstandaard konden invoeren.

De dollar kreeg dus een goudstandaard en de rest kreeg de dollar. Voor 35 dollar was er een gram goud beschikbaar indien gewenst, dat was de garantie die het systeem solide maakte. Valuta van landen die meededen hielden een vastgestelde wisselkoers met de dollar binnen een bandbreedte van 1%. Als de een valuta verder dan 1 % van de vastgestelde wisselkoers afkwam moesten er dollars bijgekocht of verkocht worden. Alle transacties op vreemde valutareserves verliepen dus via de dollar in plaats van via goud. Er was eigenlijk maar één probleem met dit systeem. De Amerikaanse handelsballans moest overtuigend zijn voor de deelnemers.

In de eerste jaren van het Bretton Woods systeem was vertrouwen in de dollar geen punt, maar eind jaren zestig verslechterde de handelsbalans van de VS. De oorlog in Vietnam, de herstellende economieën van Japan en de West-Europese landen en de nakende oliecrisis maakte dat het relatieve vertrouwen in de dollar afnam en verschillende Breton Woods deelnemers een voorkeur voor goud boven dollars ontwikkelden. De Amerikanen hielden het een tijd vol door steeds meer restricties op de inwisselbaarheid te plaatsen, maar het mondde toch uit in de Nixon shock van 1971. De ‘shock’ was dat Nixon unilateraal de stekker uit het Bretton Woods systeem trok: de dollar was niet langer inwisselbaar in goud. De Amerikanen konden het simpelweg niet langer betalen.

Het Bretton Woods systeem is met een schok geëindigd, toch was het geen onverdeelde mislukking. Het systeem heeft geleid tot de oprichting van het IMF en de voorloper van de huidige Wereldbank. Bovendien heeft het de financiële stabiliteit in de jaren na de Tweede Wereldoorlog sterk bevorderd, hetgeen geen overbodige luxe was ten tijde van de wederopbouw. Als we de inflatiecijfers van na 1971 bezien, was de waarborg van Bretton Woods een succes. Een goudstandaard is echter voor de meeste overheden te zwaar, het vergt immers veel discipline om geen geld te drukken.