NL amsterdamgold EN amsterdamgold

tel: +31 (0) 20 65 89 555

Obama of Romney, wie stort er in de ‘fiscal cliff’?

12 okt 2012

Op 6 november 2012 zullen voor de 57e keer Amerikaanse presidentsverkiezingen plaatsvinden. Het is momenteel een nek-aan-nekrace, wie zal winnen is nog allerminst duidelijk. Dat de keuze van de Amerikaanse kiezers invloed zal hebben op de wereldeconomie is zeker, de kunst is te voorspellen wat die invloed zal zijn. Zo kan de relatieve waarde van de dollar ten opzichte van de euro, maar zeker ook ten opzichte van goud of zilver, sterk beïnvloed worden door de aanpak van de volgende Amerikaanse president. Inzicht in de plannen van de kandidaten kan dus van belang zijn voor de belegger in edelmetaal. Voor het grote publiek is dat minder belangrijk, zij baseren hun keuze meer op thema’s als gezondheidszorg, onderwijs en algemene fiscale aanpak.

Voor scenario’s over de toekomst van edelmetaalprijzen moeten we het plaatje grotendeels zelf inkleuren. Zo staat er iets te gebeuren dat de ‘fiscal cliff’ wordt genoemd: Amerika zou op weg zijn naar een economische afgrond. Eind februari van dit jaar werd de term door Ben Bernanke (voorzitter van de Federal Reserve) geïntroduceerd. Hij doelde hiermee op een reeks belastingverlagingen die 1 januari 2013 komen te vervallen, met tegelijkertijd een budgetverlaging voor de overheid. De combinatie van belastingverlagingen en een kleiner overheidsbudget leidt ertoe dat er flink minder bestedingsruimte zal zijn in de VS. Zo’n enorme terugloop in bestedingen kan de fragiele Amerikaanse economie in een steile duikvlucht brengen. De term ‘fiscal cliff’ lijkt daarom op zijn plaats.

In dit scenario wordt de Amerikaanse staatsschuld gereduceerd, maar als het de economie tot stilstand brengt is de dag dat de dollar valt mogelijk nabij. Er is goede literatuur beschikbaar waarin helder uiteen wordt gezet dat edelmetaal in dat geval een lucratieve investering is. Om maatschappelijke redenen is een dergelijke ontwikkeling toch niet wenselijk te noemen. De vraag is dus of het vermeden kan worden en welke presidentskandidaat daarvoor de beste papieren heeft. Het toeval wil dat de taken op dat vlak verdeeld lijken te zijn. Mitt Romney en de republikeinen willen in principe vasthouden aan de overheidsbezuinigingen en Barack Obama en de democraten aan de belastingverhogingen. Op zich zou het goed kunnen gaan als één van de twee maatregelen wordt teruggedraaid, zolang het gecontroleerd gebeurt.

Het meest onheilspellende scenario zou zijn dat Obama de verkiezingen wint en de republikeinen de meerderheid in de Senaat verwerven en in het Huis van Afgevaardigden hun meerderheid behouden. Obama zou dan geen nieuwe belastingverlaging introduceren en de republikeinen kunnen dan vergroting van de overheidsuitgaven blokkeren. Als het ravijn dan in zijn volle omvang opdoemt zien we een potentiële bestedingsafname van 600 miljard dollar. Deze afname bestaat uit 100 miljard minder overheidsbudget en 500 miljard meer aan belastingaanslagen. Het gemiddelde Amerikaanse huishouden zou daarvoor 5 procentpunten meer belasting moeten betalen. Er is groeiende overeenstemming dat de combinatie van die twee niet wenselijk is, maar wie zal bereid zijn water bij de wijn te doen?

Obama heeft al aangekondigd ieder nieuw voorstel tot belastingverlaging te blokkeren met een veto. Wel roept hij op tot een grote herstructurering van overheidsbestedingen om de ‘cliff’ te vermijden. De details van die herstructurering zouden na de verkiezingen besproken moeten worden, maar we kunnen wel voorspellen dat verruiming van het overheidsbudget Obama’s streven zal zijn. Romney lijkt iets meer bereid te onderhandelen, hij is bereid te praten over uitstel van het terugschroeven van de overheidsuitgaven. Er gaan momenteel zelfs geluiden op binnen de republikeinse partij om verhoging van de belasting voor hoge inkomens te accepteren.

Een voorlopige conclusie is dus dat bij Obama als president de kansen op een economische duikvlucht na 1 januari 2013 groter zijn dan bij een presidentschap van Romney. Over de hele linie lijkt het zo te zijn dat Obama bereid is meer risico’s te nemen met de waarde van de dollar. Het monetair beleid dat momenteel wordt gevoerd door Ben Bernanke past meer in zijn straatje dan in het straatje van Romney. De republikeinse kandidaat is uitgesproken tegen het beleid dat Bernanke en de FED voeren, hij is dus tegen het grenzeloos draaien van de geldpersen. Het is vrij zeker dat als Romney president wordt, hij de voorzitter van de FED niet zal herbenoemen begin 2014.

Nemen we alles bij elkaar dan is Obama dus harder op weg naar de ‘fiscal cliff’ en roekelozer met de dollar. Obama is met andere woorden goed voor goud, edelmetaal wordt immers duurder als de kansen op inflatie toenemen. Romney belooft voorzichtiger te zijn waar het de uitgave van overheidsgeld betreft. Dat is goed voor het vertrouwen in de munt, waardoor de goudprijs potentieel kan zakken. Een presidentschap van Romney zou de goudkoersen weleens kunnen drukken. Als de republikeinse koers de economie uiteindelijk om zeep helpt, verandert dat natuurlijk. Zoals hiervoor al bleek is dit niet per definitie alleen een mogelijk scenario bij republikeinse winst.

 

 

 

De artikelen in de AmsterdamGold nieuwsbrief vormen een weerspiegeling van de opinie van de auteur en niet van AmsterdamGold.com BV. Deze artikelen zijn bedoeld om u te helpen een mening te vormen over de edelmetaalmarkt en constitueren geen advies. De inhoud is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, maar AmsterdamGold accepteert geen verantwoordelijkheid voor eventuele onjuistheden. Alleen u kan beslissen wat de juiste manier is om uw vermogen te beheren. Als u besluit te handelen op basis van de inhoud van de AmsterdamGold nieuwsbrief dient u elders de betreffende inhoud te verifiëren. De auteur van dit artikel bezit een long positie in fysiek zilver.