NL amsterdamgold EN amsterdamgold

tel: +31 (0) 20 65 89 555

Mitt Romney op oorlogspad

26 Okt 2012

In de verkiezingsstrijd tussen Obama en Romney proberen beide elkaar te overtreffen in het afvallen van China. Een verklaring hiervoor kan liggen in de onzekerheid van de Amerikaanse kiezer over de toestand van de ooit zo oppermachtige economie van de US: in tijden van onzekerheid is een concrete vijand erg prettig de schuld te geven. De treurige voorbeelden van dit vaak irrationele verlangen zijn talrijk in de wereldgeschiedenis. Nu Amerika zich bijna uit de oorlogen in Afghanistan en Irak heeft weten terug te trekken begint de zoektocht naar een nieuwe vijand. Economische oorlog lijkt de nieuwe trend te zijn en de vijand bij uitstek hierin is China. Een economische oorlog is voor de betrokkenen minder dramatisch dan een gewone oorlog, maar de gevolgen zullen wereldwijd merkbaar zijn en kunnen heftige koersschommelingen teweegbrengen in valuta en edelmetaal.

China vormt een grotere bedreiging voor de Amerikaanse oppermacht dan Saddam Hoessein dat deed of een aantal wereldvreemde extremisten. Toch waren en zijn die laatste twee veel duidelijker een vijand van Amerika dan dat China dat is. Wat te doen? Een handelsoorlog met China is haast nog moeilijker te voeren dan een echte oorlog. Romney kwam vorige week met zijn oplossing: een valutaoorlog. Hij kondigde aan China te bestempelen als een ‘valuta manipulator’, een term met de nodige implicaties voor monetaire verhoudingen. Op zo’n  moment zouden volgens Amerikaanse wetgeving en IMF-regels Amerika en China over de aanklacht in gesprek moeten treden, waarop dan later eventueel sancties zouden volgen.

De beschuldiging aan het adres van China is dat ze  de koers van hun munt, de renminbi, kunstmatig laag houden. Een goedkope renminbi maakt Chinese aankopen vanuit het buitenland aantrekkelijk, terwijl een dure munt deze ontmoedigt. Het exporterende China heeft dus een belang de koers van de renminbi niet teveel te laten stijgen. In 2005 heeft de Chinese overheid de renminbi losgekoppeld van de dollar en laat deze binnen een bandbreedte meebewegen met een gewogen gemiddelde van een aantal valuta zoals de euro, de dollar en de yen. Met steun aan- en verkopen en restricties op de valutahandel houdt China zijn valuta binnen de door hen gewenste bandbreedte. Hoewel de regels voor dergelijke ingrepen onduidelijk zijn en veel landen zich er openlijk mee bezig houden (bijvoorbeeld Zwitserland) zijn het die ingrepen waar Romney China voor op het matje wil roepen.

Klik hier voor een korte animatie over de handel in buitenlandse valuta (in het Engels).

De aanklacht van Romney is niet geheel uit de lucht gegrepen, het kunstmatig? laaghouden van de munteenheid is een vorm van oneerlijke concurrentie en China heeft daar weinig rechtvaardigingsgronden voor. De Zwitsers die de koers van hun franc laaghouden doen dat omdat alle vluchtpogingen uit de euro hun munt anders onbetaalbaar zouden maken. Er zijn echter twee problemen met de belofte van Romney om China tot valuta manipulator te bestempelen de dag dat hij het Witte Huis betreedt. In de eerste plaats is het eigenlijk te laat. In de tweede plaats ontbreekt het Amerika waarschijnlijk aan de middelen om China te dwingen een andere koers te gaan varen. Markt- en nieuwsvolgers vermoeden daarom dat het om een loze verkiezingsbelofte van Romney gaat.

Romney is laat met zijn beschuldiging omdat de Chinese overheid juist de laatste maanden de renminbi verder in waarde laat stijgen dan voorheen het geval was. Zo is de koers van de renminbi de afgelopen weken op het hoogste punt in 19 jaar. De rekenmeesters van verschillende grote valutahandelaren schatten dat de renminbi op het moment nog ongeveer 7,7% te laag staat ten opzichte van de dollar. Vorig jaar stond volgens dezelfde berekening de Chinese munt nog 28,5% te laag, China lijkt dus in een razend tempo de koersmanipulatie af te bouwen. Dat komt mede doordat de Chinese economie minder exportgericht aan het worden is. Volgens berekeningen van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) is de relatieve rol van export op de totale economie van China kleiner dan bij de Duitsers en de Zwitsers.

De tweede reden dat Romney zijn woorden beter niet aan daden kan koppelen is dat de Chinezen de humor ervan weleens niet zouden kunnen inzien. De Amerikanen hebben namelijk wel meer raketten dan China, maar beduidend minder geld. China beschikt over gigantische vreemde valutareserves, vooral bestaande uit dollars. Zij zijn daardoor in staat de dollar omver te trekken, als zij de Amerikaanse munt besluiten te dumpen zal de dollar met ongekende snelheid waarde verliezen. De situatie van de twee grootmachten is vergelijkbaar met de nucleaire verhoudingen tussen Rusland en Amerika tijdens de Koude Oorlog. Er is sprake van wederzijds gegarandeerde vernietiging. Het minst dramatische gevolg als Romney zijn plannen doorzet zou zijn dat de verhoudingen flink bekoelen.

Op dit punt komen de edelmetalen in de discussie. Als de twee economische reuzen elkaar, hoe voorzichtig ook, monetair gaan bestoken, zal de stemming op valutamarkten op zijn zachtst gezegd gespannen worden. Met name de dollar zal door partijen die de uitkomst van het spelletje blufpoker niet willen afwachten worden gedumpt. Er zijn maar weinig niet-Chinese partijen met renminbivoorraden om te lozen. Met de euro in de huidige staat zijn er weinig andere vluchtroutes dan het kopen van goud, wanneer partijen een veilig heenkomen zoeken. De kans is groot dat Romney zijn stoere taal na de verkiezingen zal inruilen voor meer diplomatieke teksten. Dat China zich monetair zeker voelt bleek eerder deze maand toen de directeur van de Chinese centrale bank niet kwam opdagen bij de jaarlijkse bijeenkomst van het IMF in Tokyo, vanwege een dispuut over eilanden met Japan.

Romney zou Amerika zeker geen dienst bewijzen door onder de huidige omstandigheden ruzie te zoeken met China. Daarmee komt teller voor de Amerikaanse presidentskandidaten op 2 punten voor Romney en 1 punt voor Obama, voor wat betreft goudkoers beïnvloedende risico’s. Obama neemt de meeste risico’s met de omvang van de staatsschuld en fiscale discipline, terwijl Romney het meest laconiek omspringt met regels voor Wall Street en internationale handelspartners. Het zijn risico’s waar edelmetaal tegen kan beschermen, maar het zijn geen gegarandeerde uitkomsten. Als de trend van de afgelopen jaren zich voortzet is het niet ondenkbaar dat Amerika in een fiscale afgrond duikt, de bankiers er weer een potje van maken of dat Amerika en China fikse ruzie krijgen.

 

 

 

 

 

De artikelen in de AmsterdamGold nieuwsbrief vormen een weerspiegeling van de opinie van de auteur en niet van AmsterdamGold.com BV. Deze artikelen zijn bedoeld om u te helpen een mening te vormen over de edelmetaalmarkt en constitueren geen advies. De inhoud is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, maar AmsterdamGold accepteert geen verantwoordelijkheid voor eventuele onjuistheden. Alleen u kan beslissen wat de juiste manier is om uw vermogen te beheren. Als u besluit te handelen op basis van de inhoud van de AmsterdamGold nieuwsbrief dient u elders de betreffende inhoud te verifiëren. De auteur van dit artikel bezit een long positie in fysiek zilver.