NL amsterdamgold EN amsterdamgold

tel: +31 (0) 20 65 89 555

Over bankiers en goudmijnen

09 Okt 2018

Er wordt vanaf het begin van deze maand vrijwel geen geld meer in het financieel systeem gepompt. De FED trekt immers maandelijks 50 miljard terug, terwijl de ECB ( 17,5 miljard) en de Bank of Japan ( 35 miljard) nog geld toevoegen. Samen met een oplopende rente en een hoge dollarkoers worden de gevolgen hiervan op de wereldeconomie steeds duidelijker, in de vorm van een stagnerende groei.

Dat al dat geld wat vanaf 2008 is bijgedrukt vooral besteedt is om het banksysteem overeind te houden moge bekend zijn. Zo verdween alle noodhulp voor Griekenland in een oogwenk in de koffers van de Griekse bancaire schuldeisers, terwijl het land zelf van zijn winstmakers ( bv de havens) ontdaan werd en de bevolking via bezuinigingen is afgeknepen. Daarnaast is een deel van dat bijgedrukte geld besteedt om de buitengewone reserves van de Amerikaanse banken fors toe te laten nemen. Stond dit bedrag in mei 1984 nog op ruim 500 miljoen dollar, is dit vanaf 2008 opgelopen naar ongeveer 2000 miljard dollar. Geld wat dus ook niet in de economie terecht is gekomen, maar de banken tijdelijk lucht geeft mocht de boel uit de hand gaan lopen. Het feit alleen al dat deze insiders deze reserves hebben aangelegd zegt al genoeg, lijkt mij.

Gouden banken
Van de grootste goudmijnbedrijven gaat altijd al het gerucht dat men nauwe banden heeft met overheden en het bankwezen. Zo heeft ’s werelds grootse goudmijnbedrijf, Barrick Gold, al in 2003 een rechtszaak verloren van een goudhandelaar wegens de beïnvloeding van de goudprijs. Barrick voerde hierbij aan dat door het lenen en verkopen van goud van centrale banken het een onderdeel was geworden van het systeem, en daarbij immuun was geworden voor rechtszaken. Het bedrijf verloor echter deze zaak, kwam tot een overeenkomst met de goudhandelaar en verklaarde te stoppen met zijn handel in goudhedges. En wat te denken van voorzitter Pierre Lassonde van goudmijnbedrijf Franco Nevada, welke nog steeds verkondigt dat centrale banken niet geïnteresseerd zijn in goud, ondanks alle goudaankopen die al hebben plaats gevonden door dezelfde centrale banken?
In dit beeld past ook de World Gold Council, de overkoepelende organisatie van goudproducenten, welke zich vooral inzet voor de belangen van de grootste spelers. Een treffend voorbeeld hiervan is de eind november te houden drie-daagse vergadering, waar een van de agendapunten de operaties en boekhouding in de goudmarkt is. Interessant, omdat juist overheden en centrale bankiers hier erg geheimzinnig over doen. Treffend is dan ook dat alleen centrale bankiers, ambtenaren van het ministerie van financiën en staatsfondsen de meeting kunnen bezoeken, wat het beeld van belangenverstrengeling en gebrek aan openheid alleen maar versterkt. Daar komt bij, dat goudmijnbedrijven zeer kwetsbaar zijn ten opzichte van overheden in verband met de benodigde mijnvergunningen, milieu afspraken en eventuele royalties.
Het is juist vanwege deze schimmige verwevenheid opmerkelijk dat het eerder genoemde Barrick Gold haar banden met het Chinese staatsbedrijf Shandong Gold Group fors heeft aangehaald. Het laatste bedrijf zal voor $ 300 miljoen Barrick aandelen kopen, terwijl het Amerikaanse op haar beurt hetzelfde zal doen bij de Chinese partij. Hiermee krijgt de Chinese overheid in feite een stevige vinger in de pap bij het Amerikaanse bedrijf. Deze actie is een vervolg op een in juli aangegaan verband tussen beide partijen, waar toen al een 50-50 samenwerkingsverband is aangegaan betreffende de Argentijnse Veladero mijn. Daarnaast onderzoeken de Chinezen nog Barrick’s Lama project voor eventuele coöperatie en zijn op allerlei vlak samenwerkingsgroepen ontstaan van medewerkers van beide partijen.
Tot slot is vermeldenswaard dat de topman van Barrick, John Thornton, een oud Goldman Sachs bankier is, het bedrijf bezig is met Randgold Resources te fuseren en China wil betrekken bij hun nu nog slecht lopende mijnoperaties in Tanzania.

Achtergrond

Dit alles speelt zich af in een periode dat de edelmetalen qua prijs op een dieptepunt staan, maar dit geldt nog sterker voor de bedrijven die de metalen uit de grond halen. Dit is goed zichtbaar in de index van de grootste goudmijnbedrijven, de HUI, afgezet tegen de S&P500.


Daar komt bij dat de onderwaardering voor kleinere mijnbedrijven nog veel sterker is, gezien de kwetsbare aard van hun werk waarbij vooral een beroep moet worden gedaan op de kapitaalmarkt zonder dat al van aantoonbare hoeveelheden edelmetaal in de grond kan worden gesproken.

Hoe dan ook, was de link tussen de leidende goudmijnbedrijven en de Westerse banken en overheden waarschijnlijk vooral gericht op het onderdrukken van de goudprijs om zo het systeem van het ongedekte geld te ondersteunen, is de recente Chinese bemoeienis des te interessanter. Een mogelijkheid is dat men de Westerse lijn van prijsonderdrukking zal voortzetten, maar dan had China ook niets kunnen doen. Waarschijnlijker is dat China zo de Westerse invloed op de goudprijs verlaagt, om op het moment dat het hen goed uitkomt het roer definitief over te nemen. Des te waarschijnlijker, omdat China de afgelopen tien jaar enorme hoeveelheden goud heeft ingeslagen.

door: De Nieuwsbriefredactie
De artikelen in de AmsterdamGold nieuwsbrief vormen een weerspiegeling van de opinie van de auteur en niet van AmsterdamGold.com BV. Deze artikelen zijn bedoeld om u te helpen een mening te vormen over de edelmetaalmarkt en constitueren geen advies. De inhoud is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, maar AmsterdamGold accepteert geen verantwoordelijkheid voor eventuele onjuistheden. Alleen u kan beslissen wat de juiste manier is om uw vermogen te beheren. Als u besluit te handelen op basis van de inhoud van de AmsterdamGold nieuwsbrief dient u elders de betreffende inhoud te verifiëren. De auteur van dit artikel bezit een long positie in fysiek goud.